PaniZInternetu• 13 czerwca 2025
U kogo zmieniły się relacje z mamą po urodzeniu dziecka?
Po urodzeniu dziecka moje relacje z matką bardzo się zmieniły i to na gorsze, stało się to po tym jak wróciłam po 5 latach do domu rodziców z dzieckiem, zobaczyłam że rodzice co wieczór chleją wtedy matka mnie nękała, mówiła wiele nieprzyjemnych rzeczy: np. ja mam wszystko, dom rodzinę dzieci a ty nie masz nic! (Wróciła z dzieckiem, które miało 3 miesiące) i tak dalej. Po tym zacząłem ją mniej szanować prawdopodobnie, a teraz mieszkamy obok siebie w sąsiednich mieszkaniach, ogólnie zacząłem ostro reagować na jej słowa i tak dalej. Ogólnie tak, nie wiem co się stało, ale z jakiegoś powodu nie mam już takich relacji jak wcześniej, a moja mama traktuje swoją mamę tak samo, a nawet gorzej! Jasne, że kocham teraz przede wszystkim kota mojego dziecka, ale rodzice to rodzice, wychowali ją, ale nie mogę traktować jej inaczej.
9
0
Mieliśmy dużo zepsutych po pierwszym, a teraz czekam na drugie - ogólnie horror straszny.Kupujemy dużo zabawek, kocham męża bardziej niż mamę (idiotyzm, nieprawdaż!?), chronię tylko jego, jestem gorsza od siebie - to jej główne argumenty.
Powinnaś bardziej kochać swojego męża, przecież z nim mieszkasz! Ale mam problem - kocham moich rodziców bardziej niż mojego męża, dlatego kłócimy się z mężem, ale nie dostaję wsparcia od niego, ale od moich rodziców - bardzo!
A wczoraj moja mama znowu się obraziła, zaczęła mnie całować, a mnie się to nie podoba! Powiedziałam pocałuj mojego wnuka. Już się do mnie nie odzywa.
Myślę, że powinnaś mieszkać z dala od rodziców, najlepiej w różnych miastach lub nawet krajach, bez względu na to, jaki masz związek, świetny lub nie tak świetny. Spotykać się na wakacjach, pomagać w krytycznych sytuacjach, wszystko. Wtedy wszystko będzie dobrze, zarówno w rodzinie, jak i w relacjach z rodzicami
Relacje się zmieniły, ale na lepsze.Moja mama jest bardzo taktowna, nigdy nie wtrąca się w nasze rodzinne sprawy, nigdy nie krytykuje mojego zięcia, nie narzuca swoich poglądów na wychowanie mojego wnuka.Praktycznie nie mam przyjaciół, tylko jednego ze szkoły, ale rzadko się widujemy. Wszystkie sprawy konsultuję tylko z matką.
Zgadzam się z Tobą, kiedy mieszkałam daleko wszystko było super, wszyscy się kochali, jak tylko wróciłam i do nich też wszystko kaput, zdałam sobie sprawę, że pod żadnym pozorem nie będę z nimi mieszkać! A teraz chcę mieszkać dalej.
Moje relacje z mamą się zmieniły.... Mogę jasno powiedzieć, że ani moja mama nie kocha mnie, ani ja jej. Zarówno ja, jak i ona mamy teraz kogoś do kochania, ona bardzo kocha swojego wnuka..... i mnie, oczywiście, mojego syna.
Jesteśmy najlepszymi kumplami, kiedy jesteśmy daleko od siebie. Jak tylko jesteśmy blisko siebie, jesteśmy najgorsi. I tak przez całe moje życie!
